- konsultacje fizjoterapeutyczne,
- konsultacje lekarzy ortopedów,
- konsultacje psychologa,
- rehabilitacja, trening funkcjonalny,
- masaż leczniczy,
- fizjoprofilaktyka.
rehabilitacja domowa

Zespół cieśni nadgarstka

 
Zespół cieśni nadgarstka jest chorobą wywołaną przez długotrwałe oraz intensywne uciskanie nerwu pośrodkowego, który znajduje się w kanale nadgarstka. Jest to schorzenie, które często występuje w związku z wykonywaniem pracy zawodowej. Nadgarstek jest tak zbudowany,
że między kośćmi wchodzącymi w jego skład oraz otaczającymi je tkankami tworzy się kanał nadgarstka. Kanałem tym przechodzą nerwy, w tym nerw pośrodkowy i właśnie ucisk tego nerwu powoduje schorzenie zespołu cieśni nadgarstka.
 
Przy wytężonej pracy ścięgien, pojawiają się obrzęk, który wywołuje ucisk na nerw. W początkowej fazie ucisk wpływa na nieprawidłowe odżywienie nerwu, co w konsekwencji powoduje obrzęk włókien nerwu i nasilenie się dolegliwości.
 
Przyczyny występowania zespołu cieśni nadgarstka.
 
Najczęściej schorzenie dotyka osoby piszące na maszynie czy klawiaturze komputerowej lub przy długotrwałej pracy z myszką komputerową. Schorzenie to dotyka zazwyczaj osoby w wieku 40-60 lat, przy czym kobiety cierpią na tą dolegliwość dwukrotnie częściej niż mężczyźni.
 
Poza nabytymi przyczynami występowania tego schorzenia, wyróżnić można jeszcze przyczyny anatomiczne oraz fizjologiczne. Przyczyny anatomiczne mają związek z anomaliami rozwojowymi, np. występowanie dodatkowych ścięgien lub mięśni może mieć istotny wpływ na zespół cieśni nadgarstka. Do fizjologicznych przyczyn występowanie zespołu cieśni nadgarstka zaliczamy: zapalenie stawów, stany zapalne, cukrzyca, alkoholizm, ciąża, przyjmowanie doustne leków antykoncepcyjnych oraz otyłość.
 
Zespół cieśni nadgarstka – objawy.
 
Początkowymi objawami są bóle nadgarstka oraz dłoni związanych z ruchem, w dalszym etapie ból występuje również w spoczynku. Prócz bólu występują także mrowienie, kłucia w obrębie palców. Wyjątkiem jest mały palec, w którym nie występują żadne objawy. W dalszym etapie osłabieniu ulega siła mięśniowa, problemem staje się uściśnięcie dłoni czy odkręcenie słoika, przedmioty wypadają z rąk. W początkowym stadium choroby objawy występują jedynie nocą, po przebudzeniu się ranem dłonie mrowieją, co często jest przypisywane nieodpowiedniemu ułożeniu ręki podczas snu, z czasem jednak dolegliwości są na tyle silne, że powodują wybudzanie się chorego w nocy. Objawy nasilają się, kiedy kończyna górna jest uniesiona oraz przy czynnościach wymagających pozycji zgiętego nadgarstka jak mycie naczyń czy kierowanie samochodem. Opuszczenie ręki przynosi ulgę i osłabienie objawów choroby.
 
Zespół cieśni nadgarstka – leczenie.
 
Zginanie i prostowanie nadgarstków powoduje ucisk, dlatego należy utrzymywać dłoń oraz nadgarstek w linii prostej, istotnym elementem jest również odpowiednia gimnastyka nadgarstków, wykonujemy okrężne ruchy nadgarstka przez kilka minut, co poprawie
 
ukrwienie i zmienia ustawienie przygięciowe. Przy długotrwałej pracy nadgarstków wskazane są przerwy, podczas których wykonywać należy ćwiczenia rak, szyi oraz barków. Ćwiczenie wykonujemy codziennie nawet, kiedy brak jest dolegliwości bólowych.
 
Można również zażywać tabletki przeciwbólowe, ale takie, które mają działanie przeciwzapalne. Można również stosować zimne okłady gdyż zmniejszają obrzęk, nie poleca się stosowanie ciepłych kompresów.
 
Zaciskanie i prostowanie dłoni niweluje mrowienie. Należy także przestrzegać prawidłowej pozycji do spania, ramiona układamy wzdłuż ciała, wyprostowane nadgarstki, unikamy opadanie rąk poza łóżko. Można stosować specjalne szyny, aby zadbać o prawidłowe ułożenie nadgarstków podczas snu.
 
Jeśli zapobiegawcze leczenie nie przynosi efektów, konieczna będzie wizyta u lekarza, skieruje ona na fizykoterapie oraz zaleci przyjmowanie witaminy B6, co powinno przynieść poprawę, jeśli jednak brak będzie poprawy konieczne będzie chirurgiczne odbarczenie kanału nadgarstka.
 
Początkowe zaburzenia funkcjonowania nerwu są odwracalne. Najczęstszą metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny, przeprowadzany jest w znieczuleniu regionalnym (znieczuleniu kończyny) i polega na wykonaniu nacięcia w okolicy nerwu w przypadku operacji otwartej, zabieg ten można wykonać także metoda endoskopową. Im prędzej zdecydujemy się na zabieg chirurgiczny tym lepsze uzyskamy efekty leczenia.