- konsultacje fizjoterapeutyczne,
- konsultacje lekarzy ortopedów,
- konsultacje psychologa,
- rehabilitacja, trening funkcjonalny,
- masaż leczniczy,
- fizjoprofilaktyka.
rehabilitacja domowa

SKRĘCENIE STAWU SKOKOWEGO

 
Skręcenie stawu skokowego jest jednym z najczęstszych urazów ortopedycznych kończyny
dolnej.
Przy prawidłowym zaopatrzeniu możliwy jest relatywnie szybki powrót do pełnej aktywności,
jednak w przypadku zaniedbania banalny uraz może prowadzić do przewlekłej niestabilności
stawu skokowego dającej dolegliwości przez wiele lat. Niestety dość często urazy skrętne
stawu skokowego są bagatelizowane, a Pacjent zgłasza się do lekarza po dłuższym czasie.
Tymczasem postępowanie według prostego algorytmu bezpośrednio po urazie pozwala
ograniczyć doznane uszkodzenia i przyspieszyć powrót do sprawności.
 
Algorytm oparty na pięciu czynnościach, opisywany jest przez wywodzący sie z języka
angielskiego skrót PRICE, który rozwija się jako: Protection, Rest, Ice, Compression,
Elevation. Kolejno rozwijając algorytm otrzymujemy sekwencję czynności, które powinno
się wykonać jak najszybciej po urazie. Takie postępowanie zmniejsza dolegliwości bólowe,
ogranicza obrzęk i przyspiesza gojenie uszkodzonych tkanek.
 
  • Protection - ochrona - po urazie nie należy obciążać skręconego stawu skokowego
  • Rest - optymalna jest 72 godzinna przerwa w aktywności ruchowej - ograniczenie przemieszczania się do niezbędnego minimum.
  • Ice - szybkie schłodzenie okolicy stawu skokowego - można użyć woreczka z lodem lub specjalnego Cold Packa, który można kupić w aptekach. Ważne jest, żeby nie przykładać lodu do odsłoniętej skóry, ponieważ można doprowadzić do jej odmrożenia
  • Compression - ucisk - zastosowanie bandaża elastycznego pozwala ograniczyć narastanie obrzęku i dodatkowo usztywnia staw, chroniąc go przed poglębianiem urazu.
  • Elevation - uniesienie kończyny do góry - ułożenie skręconego stawu skokowego na podwyższeniu ułatwia odpływ krwi z nogi i ogranicza narastanie obrzęku, zmniejszając dolegliwości bólowe.

Najczęściej stosowanym podziałem skręceń jest trzystopniowy podział wg American Medical

Association:

  • I stopień – naciągnięcie więzadeł i torebki stawowej
  • II stopień – naciągnięcie i naderwanie więzadeł i torebki stawowej
  • III stopień – całkowite rozerwanie więzadeł
Inny podział dotyczy uszkodzeń więzadeł strony bocznej stawu. Wyróżniamy w nim:
  • Stopień I – uszkodzenie ATFL
  • Stopień II – uszkodzenie ATFL i CFL
  • Stopień III – uszkodzenie ATFL, CFL i PTFL
Do skręcenia stawu skokowego najczęściej dochodzi w mechanizmie supinacji tj. podwinięcia
stopy do wewnątrz. Mechanizm ten doprowadza do około 95% skręceń. Uszkodzeniu
ulegają wtedy więzadła strony bocznej – najczęściej więzadło strzałkowo-skokowe przednie
(ATFL), rzadziej strzałkowo-piętowe (CFL), najrzadziej strzałkowo-skokowe tylne (PTFL).
Przy skręceniach w mechanizmie pronacji tj. podwinięciu się stopy na zewnątrz (ok. 5%
przypadków) dochodzi do uszkodzenia więzadła trójgraniastego leżącego po przyśrodkowej
stronie stawu skokowego.
 
Optymalny ciąg zdarzeń po skręceinu stawu skokowego powinien więc wyglądać w taki
sposób:
Jak najszybciej po skręceniu staw skokowy powinien zostać zabezpieczony bandażem
elastycznym, ważne jest żeby tak założyć bandaż, aby uciskał on na staw skokowy, ale
nie tamował dopływu krwi do palców stopy. Jeśli jest zaciśnięty zbyt mocno stopa zacznie
sinieć i drętwieć - to znak, ze trzeba go poluzować.
Po zabandażowaniu staw powinien byc schłodzony przez okres 15-20 minut - potem
chłodzenie najlepiej jest powtarzać co 2-3 godziny.
Nogę najlepiej umieścić na poduszce lub wałku tak, żeby była uniesiona o około 15-20
cm. Optymalnie, jeśli przez kolejne 2-3 dni po urazie można pozostać w pozycji leżącej z
uniesioną nogą.
Istotne jest, żeby przez pierwsze dni po urazie nie obciążać kończyny na przykład poruszając
się o kulach.
 
Jeśli jest taka możliwość należy zgłosić się do ortopedy.
Lekarz ortopeda zbada staw skokowy, oceni zakres uszkodzeń, jeśli będzie to konieczne zleci
badanie USG lub wykonanie zdjęć rentgenowskich, aby wykluczyć złamanie kostek.
W przypadku skręceń przebiegających z uszkodzeniem aparatu więzadłowego stawu
skokowego lekarz powinien założyć półsztywny stabilizator stawu skokowego, który
umożliwi chodzenie, a jednocześnie będzie zabezpieczał przed kolejnym skręceniem w
trakcie gojenia więzadeł.
Ostatnim, ale bardzo istotnym elementem leczenia skręceń stawu skokowego jest
fizjoterapia, której celem jest przywrócenie pełnego, bezbólowego zakresu ruchu w stawie i
dobrej kontroli równowagi ciała, tak, aby zapobiec nawracaniu urazu.