- konsultacje fizjoterapeutyczne,
- konsultacje lekarzy ortopedów,
- konsultacje psychologa,
- rehabilitacja, trening funkcjonalny,
- masaż leczniczy,
- fizjoprofilaktyka.
rehabilitacja domowa
Najczęściej zadawane pytania
 

Choroba Perthesa

 
Choroba Perthesa (martwica Legg-Calve-Waldenstrom-Perthesa, Coxa plana,
Osteochondrosis coxae iuvenilis) jest idiopatyczną młodzieńczą, niedokrwienną martwicą
głowy kości udowej. Jest to samoistnie przemijające schorzenie biodra dziecięcego,
charakteryzujące się czasowym obumarciem głowy i szyjki kości udowej (martwicą).
Choroba Perthesa występuje 4-5 razy częściej u chłopców, głównie w wieku 3-14 lat przy
czym objawy najczęściej pojawiają się między 5 a 8 rokiem życia. Najczęściej dotyczy
jednego biodra chociaż w 10-20% przypadków występluje obustronnie.
 
Choroba Perthesa jest najcięższą z tak zwanych jałowych martwic kości i tylko wczesne
jej rozpoznanie i specjalistyczne leczenie mogą doprowadzić do wyleczenia i zmniejszenia
ryzyka powikłań. Nieleczona choroba prowadzi do ograniczenia ruchów biodra i zmian
zwyrodnieniowych. 
 
Przyczyny
 
Przyczyny choroby nie są do końca poznane a wyniki badań wykazują, że choroba zaczyna
się od niewielkiego, podchrząstkowo położonego pola martwicy. Istnieje wiele teorii rozwoju
choroby. Obecnie za przyczynę choroby uważa się zaburzenia procesu kostnienia rozwijającej
się głowy i szyjki kości udowej. Również złożone ukrwienie bliższego odcinka kości udowej
może być odpowiedzialne za patologię tego schorzenia. Inne wymieniają jako przyczynę uraz
lub stan zapalny biodra a także zaburzenia hormonalne.
 
Czynniki sprzyjające zachorowaniu:
§ przebyta dysplazja stawu biodrowego w niemowlęctwie
§ stosowanie leków sterydowych
§ nadwaga
§ szybki wzrost organizmu w okresie dojrzewania
§ płeć męska
§ wiek między 5 a 8 rokiem życia
 
Objawy
 
Pierwszym objawem choroby jest zwykle utykanie. Ból występuje zwykle wcześniej i często
powoduje ograniczenie ruchomości chorego biodra. Dość często dzieci uskarżają się na
ból kolana, po stronie chorego biodra. Charakterystyczne jest skrócenie długości chorej
kończyny, zaniki mięśni pośladka i uda chorej kończyny
 
Przebieg choroby
 
Przebieg choroby jest długtrwały, zazwyczaj trwa około 3-4 lata i dzieli się go na okresy:
1. Okres synovitis - Ten okres jest wynikiem niedokrwienia i trwa zwykle kilka
tygodni. Dochodzi do zapalenia błony maziowej co powoduje ograniczenie
ruchomości i ból w stawie biodrowych. W badaniu USG widoczne poszerzenie
szpary stawowej i płyn w jamie stawowej. We wczesnym okresie choroby nie ma
widocznych zmian na zdjęciach radiologicznych.
2. Okres nekrozy lub zapadnięcia - W tym okresie, trwającym około 6-12 miesięcy
martwicze części głowy kości udowej ulegają zapadnięciu co na zdjęciach rtg
widoczne jest jakko zmniejszenie głowy kości udowej i zwiększone jej wysycenie.
 
3. Okres fragmentacji - W tym okresie trwającym od 1-2 lat matwicze części kości są
resorbowane. Często w tym stadium pojawia się deformacja głowy kości udowej.
4. Okres odbudowy - W okresie tym, który trwa od 8 miesięcy-3 lat następuje proces
formowania się nowej kości.
Powikłania 
 
Bagatelizowanie dolegliwości i opóźnianie leczenia zawsze prowadzi do poważnych
powikłań takich jak:
§ ciężkie zniekształcenia stawu biodrowego
§ skrócenie długości chorej kończyny
§ znaczne ograniczenie zakresu ruchu biodra
§ utrwalone przykurcze
§ zaburzenia chodu
§ stany zapalne chorego biodra
 
Rozpoznanie
 
W badaniu klinicznym pierwszym objawem jest ograniczenie rotacji wewnętrznej, następnie
odwiedzenia w stawie biodrowym. Jednak chorobę rozpoznaje się na podstawie zdjęcia
rentgenowskiego biodra, które uwidacznia charakterystyczne zmiany martwicze. Wcześniej
zmiany te można wykazać badaniem rezonansu magnetycznego (NMR). W niektórych
przypadkach pomocna jest scyntygrafia biodra oraz badanie ultrasonograficzne.
 
Leczenie
 
Leczenie w chorobie Perthesa polega na jak najszybszym zastosowaniu odciążenia chorego
biodra w celu ochrony miękkiej głowy kości udowej przed zgniataniem. Ogranicza to
powstawanie zniekształceń głowy i stwarza najlepsze warunki do jej odbudowy. Należy
podkreślić, że ruch w chorym stawie bez obciążania nie jest szkodliwy, wręcz przeciwnie,
bardzo korzystny dla procesu gojenia i odzyskiwania sprawności chorej kończyny.
 
Celem leczenie jest również doprowadzenie do porządnego zagłębieniu głowy kości udowej
w panewce, które można uzyskać zarówno metodami zachowawczymi jak i operacyjnymi.
 
Podstawą leczenia, które powinno trwać od 6-12 miesięcy, jest leżenie w łóżku z
bezwzględnym zakazem chodzenia, stawania i klękania. W początkowym okresie leczenia
często istnieje konieczność zastosowania wyciągu za chorą kończynę. W kolejnym okresie
leczenia, przez około 2 lata stosuje się specjalne gipsy lub aparaty ortopedyczne odciążające
chore biodro.